kwadraty

Wszystkie atrakcje

Co? Gdzie? Kiedy?

Ocena miejsca:
5.0

Zamek w Szreńsku

Zamek w Szreńsku to właściwie ruiny zamku rycerskiego wśród otaczających mokradeł.
Przedstawia styl późnogotycki – tzw. „gotyk mazowiecki” typowy dla Mazowsza- lub renesansowy, a zbudowany został na planie regularnym. Uważany jest za najbardziej malowniczy i tajemniczy zabytek Szreńska.

Wyposażony jest w cztery baszty (basteje), znajduje się w nim także część mieszkalna. Zlokalizowany jest w kierunku północno-wschodnim od miejscowości.

Historia zamku

Zamek w Szreńsku wybudowano w I połowie XVI w.. Wzniesiony został przez Feliksa Szreńskiego. Po śmierci właściciela w 1554 roku przeszedł wraz z całym Szreńskiem na własność biskupa płockiego Andrzeja Noskowskiego. W czasach potopu szwedzkiedo został zajęty przez wojska szwedzkie i obsadzony szwedzkim garnizonem, a na zamku kilkakrotnie zatrzymał się wtedy król Karol X Gustaw, dokonując przeglądu wojsk przed bitwą warszawską. W 1656 na tydzień przed bitwą warszawską dotarł do Szreńska z piechotą elektor brandenburski i książę pruski Fryderyk Wilhelm.

W 1734 w czasie wojny o sukcesję króla Stanisława Leszczyńskiego zajęty i splądrowany przez wojska rosyjskie – na zamku zimowali Kozacy. Podczas konfederacji barskiej w latach 1769-1771 zamek stanowił bazę sił konfederackich pod dowództwem marszałka wyszogrodzkiego konfederacji barskiej Józefa Sawy-Calińskiego, który 17 lutego 1770 obronił się tu przed wojskami rosyjskimi pod wodzą pułkownika C.F. Wachtmeistra. W rok później, Józef Sawa-Caliński, ranny w bitwie z woskami rosyjskimi pod dowództwem majora Salomona pod Szreńskiem 26 kwietnia 1771, dostał się do niewoli rosyjskiej.

14-15 marca 1794 brygada generała Antoniego Madalińskiego (który służył podczas Konfederacji Barskiej w oddziale Józefa Sawy-Calińskiego, m.in. stacjonując w szreńskim zamku) zniosła posterunek pruskich huzarów na zamku w Szreńsku. Po III rozbiorze zamek znalazł się w zaborze pruskim i stał się własnością Karla Ludwiga Erharda Knoblocha, który rozebrał mury i baszty – przebudowując część mieszkalną zamku (tzw. dom mniejszy) na klasycystyczny pałac, m.in. dobudowując drugi trakt.

Pałac przetrwał do 1945. Wtedy został upaństwowiony i zamieniony na szkołę. Spłonął w roku 1948 i do tej pory nie został odbudowany. Pozostały jedynie jego ruiny.

 

"Zamek murowany cały murami staroświeckimi obwałowany, te bowiem mury porysowane, porozwalane i podziurawione przy wielkim stawie stojący, wodą trzy razy oblany. Grobla do miasta długa sypana i trzema mostami zgniłymi, popsutymi, [z]najduje się. Brama od miasta na dwa piętra, mieszkania nad nią [...]". Dalej następują szczegółowe opisy pomieszczeń zamkowych, a nawet piwnic; wyliczenie sprzętów zamkowych. Zamek otaczały mury o nieregularnym zarysie czworoboku, z bastejami na rogach. Zamek został poważnie zniszczony podczas „potopu”.
— opis pochodzi z końca XVIII w. – w inwentarzu z 1775 r., dołączonym do ksiąg grodzkich (cytat zaczerpnięty z Wikipedii) 

(źródła: kuriermlawski.pl, WIkipedia)

Zostaw komentarz

Zaloguj się lub zarejestruj aby móc dodawać komentarze.